Sobre este lugar
Palacete neoclásico deseñado por Juan de Villanueva en 1771 para o Infante D. Gabriel, fillo de Carlos III, situado na Dehesa de La Herrería ao oeste do Mosteiro, con xardíns de gran beleza.




Localizada na Dehesa de la Herrería, ao Oeste do Mosteiro, foi encargada ao arquitecto Juan de Villanueva en 1771, para o Infante D. Gabriel de Borbón, fillo de Carlos III. Tiña como finalidade o gozo das súas grandes aficións, entre as que se encontraba a música e poder levar unha vida íntima, rodeado do seu círculo de amistades, ao forecasted do protocolo que rodeaba ao palacio.
Está inspirada nas villas italianas e o seu uso é exclusivamente de recreo. Trátase dunha construción concentrada e exenta, rodeada de xardíns aterrazados, tratados de maneira arquitectónica, que crean unha sensación de unidade, ao estar relacionados co edificio.
Na sala principal, a cúpula decórase con pinturas de Lucas Jordán relacionadas coa música. Estaba destinada a sala de audición, os músicos instalábanse na parte de arriba e podían ouvise dende a prazoleta central do xardín.
Desde os seus xardíns se poden contemplar unas vistas marabillosas do Mosteiro.
Sua Maxestade O Rei Xoán Carlos I foi o último membro da Familia Real que se xestou na Casita, durante o seu período estudantil no campo do Dereito. Este edificio foi declarado Monumento Histórico-Artístico en 1931 xunto ao Mosteiro.
Está declarada Ben de Interese Cultural desde o ano 1931. Na actualidade a súa xestión corresponde a Patrimonio Nacional.
Palacete neoclásico deseñado por Juan de Villanueva en 1771 para o Infante D. Gabriel, fillo de Carlos III, situado na Dehesa de La Herrería ao oeste do Mosteiro, con xardíns de gran beleza.