Αυτή η διαδρομή οδηγεί προς το καταφύγιο El Malagón μέσω της Cañada Real Leonesa.
Τμήμα Α
- Η διαδρομή ξεκινά από το υψηλότερο σημείο του χωριού, στο δυτικό τμήμα. Θα χρησιμοποιήσουμε ως σημείο αναφοράς τις οδηγίες για την πρόσβαση στο Euroforum Felipe II, αλλά δεν θα φτάσουμε σε αυτό.
- Ανεβαίνουμε μέχρι να φτάσουμε στην οδό de la Presa, την οποία θα ακολουθήσουμε μέχρι το ύψος του τείχους του φράγματος El Romeral, όπου ξεκινά το μονοπάτι μας. Σε αυτό το σημείο ο δρόμος στρίβει απότομα δεξιά και ξεκινά ένα στενό μονοπάτι που οδηγεί στο ιδιαίτερο 전망τήριο της Casa Rústica, πάνω από το φράγματος El Romeral.
- Ο τοίχος, που μπορούμε να δούμε στο σύγχρονο φράγμα, λέγεται ότι είναι έργο του Juan de Villanueva, το οποίο πραγματοποιήθηκε κατά τη βασιλεία του Carlos III.
- Από το πρωτότυπο φράγμα, το οποίο κατασκευάστηκε επί των εποχών του Φίλιππου Β΄, έχουν απομείνει μόνο κάποια λείψανα. Στο κέντρο της δεξαμενής μπορεί κανείς ακόμα να παρατηρήσει λείψανα άλλου τείχους που ανήκει στο φράγμα το οποίο κατασκευάστηκε κατά την εποχή του Αλφόνσου Θ΄.
- Ο δρόμος διαläuft ανάμεσα σε ένα δάσος από μαύρη πεύκη (Pinus nigra) με κέδρους (Cedrus atlantica), εγκλωβισμένος ανάμεσα στον φράχτη του φράγματος και τα λείψανα του Μεγάλου Βασιλικού Περιβόλου ή Κεντρικού Τείχους, που οριοθετούσε τα βασιλικά κτήματα. Ο δρόμος αναγνωρίζεται εύκολα από τις κόκκινες και λευκές σημειώσεις του μονοπατιού Μεγάλης Διαδρομής (GR-10), που θα μας συνοδεύει σε διάφορα τμήματα της διαδρομής.
- Αμέσως μετά φτάνουμε στο Πάρκο του σπιντήρου της Teja ή Δασικό Πάρκο Miguel del Campo, το οποίο χτίστηκε το 1929. Σε αυτή την περιοχή μπορεί κανείς να παρατηρήσει μεγάλο αριθμό πουλιών, όπως οι θορυβώδεις μεγάλοι σίeniteς (Dendrocopos major).
- Λίγο πιο πάνω, κάτω από τους γκρεμούς, βρίσκουμε την πηγή της Currutaca και στα lähecticά της ένα ερειπωμένο κτίριο.
- Σε αυτή την περιοχή ξεκίνησαν οι εργασίες αναδάσωσης του Monte de la Jurisdicción από την Ειδική Σχολή Μηχανικών Δασών, το 1892.
- Θα συνεχίσουμε στον δρόμο παράλληλα με το ρέμα του El Romeral, αφήνοντας στα αριστερά μας τη μικρή κοιλάδα με τις δύο πηγές και τις υδραγωγούς.
- Ανεβαίνουμε ξανά απαλά μέσα στην πυκνή δασική περιοχή με βελανιδιές (Quercus robur), σφ楓ίς (Acer pseudoplatanus), ίππους (Aesculus hippocastanum), τίλιους (Tilia Platyphyllos) και κάποια κερασιά (Prunus avium).
- Έτσι φτάνουμε στον δασικό δρόμο που κατεβαίνει από τον οδικό δρόμο. Διασχίζουμε αναζητώντας το μονοπάτι που συνεχίζεται μέχρι να μας οδηγήσει σε μια μικρή πύλη στον μεταλλικό φράχτη. Σε αυτό το σημείο συναντάμε το Cordel del Valle, έναν δασικό δρόμο που στην πραγματικότητα είναι παράρτημα της Cañada Real Leonesa, ο οποίος θα μας οδηγήσει σε αυτήν, για να ανέβουμε στο πέρασμα San Juan de Malagón. Αυτό το σύντομο τμήμα μπορούμε επίσης να το διανύσουμε πάνω στις γρανιτικές πλάκες που καλύπτουν το κανάλι διανομής νερού που τροφοδοτεί το φράγμα. Θα παρατηρήσουμε ότι συνοδεύουν αυτόν τον περίεργο δρόμο μεγάλος αριθμός αγκαθωτών θάμνων όπως η βατόβια (Rubus ulmifolius) και ο σloe (Prunus spinosa). Λίγο πιο πάνω μπορεί να φανεί το στόμιο εισόδου αυτού του καναλιού, με πλάτος περίπου 50 εκατοστά και υπόγειο ύψος ενός μέτρου.
Τμήμα Β
- Η διαδρομή εξελίσσεται προς τα αριστερά, κατά μήκος του σχοινιού στο οποίο συνεχίζουμε για περίπου 30 μέτρα, μέχρι να εντοπίσουμε κάποια φρεάτια του δικτύου συλλογής και διανομής υδάτων, όπου βρίσκουμε ένα μονοπάτι που ανεβαίνει απευθείας. Ακολουθούμε αυτή την ανάβαση μέσα από μια περιοχή με διάβρωση, έχοντας ως σημείο αναφοράς έναν μεγάλο βράχο. Πιο πάνω φτάνουμε σε μια διασταύρωση, όπου ένας ξύλινος πάγκος θα μας χρησιμεύσει ως σημείο αναφοράς για να πάρουμε το δεξί κλαδί.
- Αυτό το μονοπάτι διέρχεται ανάμεσα σε δέντρα ρητινοφόρου πεύκου μέχρι τον δρόμο, αφού διασχίσει μια περίφραξη περιοχή που ονομάζεται «vivero de los Gallegos». Διακρίνονται οι καλλιεργημένες ταράτσες με κερασιές. Αυτό είναι ό,τι απομένει από έναν μικρό κήπο, ορισμένοι από τους οποίους παραχωρήθηκαν σε δασικούς υπαλλήλους για τη χρήση και την απόλαυσή τους, καλλιεργούμενοι μέσω της δημιουργίας σκαλωτιών. Συνεχίζοντας στο μονοπάτι, θα φτάσουμε σε μια περιοχή με πρόσφατη αναδασόφυλαξη πεύκου και βελούχου.**
- Αμέσως μετά θα φτάσουμε στον δρόμο σε ένα σημείο κοντά στην πηγή της Concha. Η διαδρομή μας συνεχίζεται ευθεία, ακολουθώντας το ηλεκτρικό δίκτυο μέχρι την περιοχή ξεκούρασης και το πέρασμα του San Juan de Malagón. Βρισκόμαστε σε μια περιοχή όπου η κυρίαρχη βλάστηση είναι ο έδρανος πεύκος και δίπλα στα ρέματα κάποιοι ιτιές, βάτοι και άγρια τριαντάφυλλα. Ακολουθώντας τον δρόμο προς τα αριστερά, προς το πέρασμα, θα βρούμε το Arboreto Luis Ceballos. Εάν αποφασίσουμε να δροσιστούμε στην πηγή της Concha, πριν ξεκινήσουμε το τελευταίο τμήμα της διαδρομής, πρέπει να κατεβούμε δεξιά από τον δρόμο.
- Πριν φτάσουμε σε αυτήν, θα δούμε ένα μονοπάτι στα αριστερά μας, δίπλα σε μια πινακίδα κινδύνου πυρκαγιάς, το οποίο θα μας οδηγήσει σε ένα σημείο όπου θα δούμε μια μεγάλη εστία (Fagus sylvaticus), πεύκα pinsapo (Abies pinsapo) και ακόμη και λέριξ (Larix decicua). Πάνω από τη πηγή της Concha ξεχωρίζουν οι σιλουέτες δύο γιγάντων, μερικά μεγαλοπρεπή δείγματα pinsapo. Όλα αυτά τα είδη εισήχθησαν κατά παλαιότερες αναδασώσεις. Το περιβάλλον που μας περιβάλλει είναι το αποτέλεσμα των διαχρονικών μετασχηματισμών που υπέστη η φυσική βλάστηση. Δυναμικά, θα εκπροσωπούταν από ένα δάσος Quercus pyrenaica.
- Επιπλέον, η κατάσταση του εδάφους (solana) ευνοεί τον εγκατάστασή των βελανιδιών (Quercus ilex subsp. Ballota), τα οποία ανεβαίνουν σε αυτά τα υψόμετρα μαζί με είδη που συνδέονται με το δάσος βελανιδιών υψοπέδου (υπερμεσογειακό). Ωστόσο, θα βρισκόμασταν στο ανώτερο όριο αυτής της σχηματισμού. Για αυτούς τους λόγους, στο Arboreto μπορούν να παρατηρηθούν νεαροί βλάστης δρυός melojo και βελανιδιάς –καθώς το κτήνος δεν μπορεί πλέον να τους βόσκει λόγω του κλεισίματος του χώρου– μαζί με ξυλώδεις είδη όπως η Cistus ladanifer, η Cistus laurifolius, η Genista florida, η Cytisus scoparius, η Lavandula stoechas subsp. Pedunculata, η Daphne gnidium, η Santolina rosmarinifolia, η Crataegus monogyna, η Juniperus oxycedrus subsp. Badia, η Rosa canina, R. micrantha, η Rubus ulmifolius, κ.λπ.
- Από την άλλη πλευρά, δίπλα στο ρέμα Arca del Helechal, τη μοναδική υδάτινη οδό που διασχίζει το Arboreto, αναπτύσσονται αυθόρμητα η ιτιά (Salix atrocinerea) και η φράξος (Fraxinus angustifolia), των οποίων οι κορυφές σχηματίζουν έναν υπέροχο δασικό θόλο.
- Απέναντι από την είσοδο του Arboreto, στο βάθος του πάρκινγκ, υπάρχει επίσης ένα μονοπάτι που ανεβαίνει τον λόφο προς το λιμάνι του El Malagón. Πρόκειται για το παλιό μονοπάτι των Peguerinos, το οποίο θα μας οδηγήσει ως εναλλακτική διαδρομή μέχρι το σημείο ανάπαυσης και το λιμάνι του San Juan de Malagón.
- Στο υψηλότερο σημείο του περάσματος, σε υψόμετρο 1.537 μ., βρίσκεται η περιοχή ανάπαυσης: ένας ανοιχτός χώρος όπου εμφανίζονται οι ορεινοί πυκνοπτέροι. Από αυτό το σημείο, θα έχουμε υπέροχη θέα στη δεξαμενή του Tobar και στη Sierra de la Paramera, τα τελευταία προεκτάσματα της Sierra del Guadarrama, από όπου ξεχωρίζει το Alto de Cartagena με το αιολικό του πάρκο. Στο βάθος, τα πρώτα προεκτάσματα της Sierra de Gredos: Cerro Guisando, Cabeza de la Parra και ακόμη και τις καθαρές ημέρες οι κορυφές του κεντρικού τμήματος της Sierra de Gredos, με την Galana και την Almanzor ως τα υψηλότερα σημεία αυτής της οροσειράς.
Τμήμα C
- Η επιστροφή θα γίνει ακολουθώντας τον δρόμο μέχρι να φτάσουμε στο μονοπάτι που οδηγεί στο κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης και στην αναψυχαγώ area των Llanillos. Το περιβάλλον είναι πολύ σκιασμένο, όπου μπορούμε να εντοπίσουμε υπέροχα δείγματα πλατάνων, κάστανο και σφενδάμων, μεταξύ άλλων. Όμως, δίπλα στη σ menimbulkan, ξεχωρίζει μια εκατονταετής λεύκα (Ulmus laevis) με ύψος πάνω από 23 μ. και διάμετρο στεφάνου 16 μ.
- Ξεκινώντας από ένα καναδικό βήμα, θα συνεχίσουμε στο σχεδόν οριζόντιο μονοπάτι πάντα προς δυτική κατεύθυνση μέχρι να βρούμε ένα ελαφρώς σημαδευμένο μονοπάτι στα αριστερά, γι' αυτό πρέπει να είμαστε προσεκτικοί.
- Ως σημείο αναφοράς, θα υπολογίσουμε περίπου εκατό μέτρα από τη στιγμή που αφήνουμε τον δρόμο με κατεύθυνση προς τους Llanillos. Το μονοπάτι πλαταίνει και εξαφανίζονται οι πέτρες που το οριοθετούν. Εδώ ξεκινά το μονοπάτι. Λίγο πιο ahead, ως σημείο στάσης για να μην ξεπεράσουμε το σημείο, θα βρούμε στα δεξιά του δρόμου μια στρογγυλή πέτρα κάτω από έναν κέδρο.
Τμήμα Δ
- Αυτό το μονοπάτι κατεβαίνει απότομα ανάμεσα σε πεύκα και κίστους, σχηματίζοντας μια διαδρομή σε ζιγκζαγκ, γνωστή λαϊκά ως «οι ζέτας» ή «οι επτά στροφές».
- Όταν βγήκαμε από το δάσος βρήκαμε ένα μονοπάτι. Συνεχίσαμε πάνω σε αυτό προς τα αριστερά, ανεβάζοντας ελαφρά, ακολουθώντας έναν πέτρινο τοίχο και έναν φράχτη με κυνηγετικό πλέγμα. Η βλάστηση της περιοχής αποτελείται από διασπαρμένους θάμνους και λιβάδια.
- Αργότερα φτάνουμε σε μια διασταύρωση με δύο πύλες, θα περάσουμε από την αριστερή πύλη. Η διαδρομή συνεχίζεται στο μονοπάτι παράλληλα στον φράχτη, το οποίο θα μας οδηγήσει ξανά στην αρχή της διαδρομής.